PENNOD XXXIV.
BRWYDR YR EUREKA.
GWYBYDDUS oedd yr awdurdodau o'r holl symudiadau hyn, ond hwynthwy, yn camgymryd tymer benderfynol y mwnwyr, a gredai mai gorfodaeth oedd yr unig feddyginiaeth posibl.
Yr oedd digger-hunting gan swyddogion ifeinc yr heddgeidwaid a'r milwyr wedi dyfod mor boblogaidd â dingo neu kangaroo-hunting; ac er bod y logs yn llawn, a mwy o fwnwyr wrth eu gwaith nag erioed, eto i gyd lleihau yr oedd cyllid y trwyddedau o wythnos i wythnos.
Yna ceisiwyd gwella'r peth trwy luosogi nifer y swyddogion a oedd yn hela, ond i gyfarfod â hyn trefnwyd bod gwylio effro gan y mwnwyr,—a digon oedd y waedd "Traps!" neu "Joe! Joe!" i yrru pob mwnwr didrwydded i waered i'r pyllau, lle ni feiddiai'r un swyddog eu dilyn.
Yna, i gwblhau'r ynfydrwydd, dyblwyd pris y drwydded, gyda'r canlyniad fod llawer o'r rhai a dalent y deg swllt ar hugain yn weddol ufudd cyn hynny, yn awr yn gomedd yn bendant, fel y lleill, i dalu dim.
"Dyma'n gwmws fel y g'nethon' nhw yn y Beca gynt," ebe Dai'r Cantwr un diwrnod wrth Forgan. "Pan na thalai un glwyd, o bosib, gost yr hewlydd, yr o'en yn ddicon dwl i gwnnu dwy, neu hyd yn oed dair clwyd yn rhacor yn yr un ardal. A marcwch chi beth wy' i'n 'weyd: fe fydd yma racor o showdwrs a mwy o golli gwa'd cyn cwpliff y daplas hon!"
