Beth sy'n bod, syr? Hyn sy'n bod, fy mod i'n paratoi i mi fy hun dragwyddoldeb o dân a brwmstan. Rwy'n yfed, rwy'n yfed fel ffŵl . . .
Ond mi a ddywedais wrthych am gyfrif y diferynnau." "Ha! ie, cyfrif y diferynnau! Wrth gwpaneidiau y mae'n rhaid cyfrif nawr! Ie, Barchedigion, 'rwyf wedi dod i hyn! Tair costrelaid bob nos! Chwi wyddoch yn iawn na all hyn ddim mynd ymlaen. Felly ceisiwch y neb a fynnoch i wneuthur y trwyth. Llosged tân Duw fi os ymgymeraf â'r gwaith eto!'
Nid oedd neb yn chwerthin yn awr.
"Ond chwi a'n dinistriwch," llefai'r trysorydd, gan ysgwyd ei lyfr mawr, .
"Ai gwell a fyddai gennych i mi fy namnio fy hun?" Yna cododd y Prior ar ei draed.
"Barchedigion," eb ef, gan estyn allan ei law wen, luniaidd, â'r fodrwy swyddogol yn disgleirio arni, ffordd i ddod allan o'r anhawster. Yn yr hwyr, onide, fy mab annwyl, y temtir chwi gan y diafol?
Ie, syr, yn ddi-ffael bob nos. Ac yn awr, pan welaf y nos yn dod, os caf ei ddywedyd, syr, mae'r chwys yn torri allan drosof, fel asyn y gŵr hwnnw pan welai'r cyfrwy'n dod."
"O wel, ymdawelwch! O hyn allan bob nos, yn ystod y gwasanaeth, ni a adroddwn ar eich rhan chwi weddi Sant Awstin, sydd yn rhoi gollyngdod llawn. Yna, pa beth bynnag a ddigwydd, chwi a fyddwch dan gysgod. Mae yn golygu maddeuant yn ystod y pechod."
O! da iawn! diolch ynte, fy arglwydd brior!"
