chwi yn newynog ac yn sychedig am gyfiawnder?" "A ydych chwi yn caru yr Arglwydd Iesu?' Os dywedai yr atebydd ei fod yn gobeithio hyny, dywedai yntau yn ol: "Edrychwch ati eich bod yn gywir," a throai at y nesaf. Byddai weithiau yn cael atebion tra digrifol, ond ni fyddai dim yn ei daflu ef o'i le, nac yn cythruddo ei yspryd. Un tro, dywedai hen frawd hynod o syml a diniwed wrtho, o'r enw Rowlant Robert, y Pandy: "John Evans, yr wyf yn credu fod pechod wedi gwneyd lles mawr i mi." "Beth!" ebai yntau; "pechod wedi gwneyd daioni ichwi? Na, yn sicr, ni wnaeth pechod ddaioni i neb erioed." Meddai yr hen Rowlant yn ol "Do, yn wir, John Evans; fe wnaeth ddaioni i mi; y mae wedi fy ngyru i weddio llawer iawn." "Yr ydych yn camgymeryd yn fawr, Rowlant Robert," ebai yntau; "nid yw pechod yn gwneyd dim ond caledu. Os oes rhywbeth yn eich gyru i weddio yn ei erbyn, nid o bechod ei hun y mae hwnw yn tarddu; o'r nefoedd y mae yn dyfod."
Yr oedd yn gwbl argyhoeddedig fod meithder mewn cyfarfodydd crefyddol yn anfuddiol, a safai yn erbyn y cyfryw beth yn benderfynol. Ei air yn wastad oedd: "Ychydig yn fyr, ac i bwrpas." Aml y dywedai: "Pan fyddo y bobl yn dechreu blino y mae yr addoli yn darfod." Yr oedd lawn mor zêlog a hyny dros ddechreu yr odfaeon mewn pryd. Un tro, rhoddodd wers ar hyn i drigolion y Bala, nad anghofiasant tra y bu efe byw. Yr oedd i bregethu yn y capel nos Wener, ac aeth yntau yno at yr eiliad. Rhyw ddau neu dri oedd wedi dyfod yn nghyd, ond dechreuodd ef ar unwaith, ac nid hir y bu cyn dwyn y gwasanaeth i derfyn. Yna, clodd y drws, a gosododd yr agoriad yn ei logell. Ar ei ffordd i'r tŷ, cyfarfyddodd ag amryw yn myned at y capel, y rhai a ofynent iddo: "I ba le yr ewch chwi, John Evans?" "Mi af adref," ebai yntau. "Ai nid ydych yn dyfod i'r odfa?' mae yr odfa trosodd," ebai John Evans, yn bur swrth. Rhoddodd y tro derfyn ar anmhrydlondeb mewn dyfod i foddion gras, yn y Bala, yn ystod ei ddyddiau ef.
Mor onest ydoedd yn ei fasnach, fel y daeth ei gywirdeb yn ddiareb gwlad. Prynodd geffyl unwaith gan gymydog, a thalodd am dano. Yn mhen ychydig wedi hyny, canmolai cymydog arall y fargen, a dywedai fod y ceffyl yn werth punt yn fwy nag oedd efe wedi roddi am dano."Os felly," ebai yntau, "y mae yn gymhwys i'r gŵr gael y bunt," a danfonodd hi iddo yn ddioed. Dro arall, anfonwyd bachgenyn o'r wlad gyda gwer iddo. "Y mae fy nhad yn dweyd," ebai y plentyn, "fod yn rhaid iddo gael hyn a hyn y pwys am dano." "Wel, fy machgen i," meddai John Evans wrtho, "yr wyf yn rhoddi ychwaneg na hyny am y gwer heddyw; caiff dy dad yn ol hyn a hyn." Nid rhyfedd fod ei barch yn y Bala yn fawr, a bod gan yr holl wlad ymddiried diderfyn ynddo.
Yr ydym wedi awgrymu eisioes nad oedd yn boblogaidd iawn parthed doniau, er fod y rhai a roddent fwy o bwys ar sylwedd nag ar swn yn ei fawr hoffi; ond yr oedd yn drefniedydd tra rhagorol. Wrth fod y diwygiad Methodistaidd yn enill tir, a'r gwrandawyr yn lliosogi, daeth galw mawr am adeiladu capelau yn ngwahanol ranau y wlad. Eithr nid oedd yr un cynllun tuag at hyny, nac ond ychydig arian i dalu am danynt. Cynygiodd yntau fod pob aelod yn cyfranu dimai yn yr wythnos, sef chwech a dimai y chwarter, tuag at adeiladu addoldai yn y manau yr oedd angen am danynt. Cymeradwywyd ei gynygiad mewn Cymdeithasfa yn Sir Gaernarfon. "Hyn," meddai ei fywgraffydd, sef y Parch. Simon Llwyd, "oedd dechreuad y casgliad chwarterol." Daeth y casgliad chwarterol, gwedi hyn, yn sefydliad pwysig yn y Gogledd, a diau iddo fod yn foddion i gael capel mewn aml i ardal na chaffai y fraint oni bai hyny." Cafodd John Evans oes faith; bu fyw hyd ymyl ei 94 flwydd, a bu mewn cysylltiad a'r Methodistiaid am yn agos i ddeuddeng-mlynedd-a-thriugain. Gwelodd y Cyfundeb yn cychwyn yn eiddil, yn arbenig yn Ngwynedd, y crefyddwyr yn ychydig mewn rhif, ac yn ddirmygedig ac erlidiedig gan fonedd a gwreng. Gwelodd yr anghydfod poenus yn cychwyn rhwng Rowland a Harris; nid anhebyg ddarfod iddo ef gymeryd rhan yn y ddadl, oblegyd yr oedd yn ŵr rhy ddylanwadol i gael ei adael allan o'r cyfrif, ac y mae bron yn sicr mai wrth Rowland yr ymlynodd. Gwelodd, wedi nos faith a rhewllyd, pan yr oedd crefydd fel pe ar ddarfod o'r tir, wawr diwygiad, blaenffrwyth aml i ddiwygiad a ddilynodd, yn tori ar Gymru, gyda dyfodiad allan emynau anfarwol Williams, Pantycelyn. Gwelodd y saint yn dawnsio mewn gorfoledd yn nhref y Bala, ac yn nghymoedd culion Meirionydd; bu yn
