ROBERT DAFYDD, BRYNENGAN.
69
wanc am wrando yr efengyl, ond nid oedd
pregethu cyson gan y Methodistiaid yn
nes na"r Waenfawr o un tu, neu 13ryneng-
an o'r tu arall. Yn y lle olaf y bwriodd
efe ei goelbren, er fod ganddo tua phym-
theg mültir o ffordd arw, anhygyrch, i'w
cherdded. Os byddai pregeth yn rhywle
o fewn cyrhaedd, byddai Robert Dafydd
yn sicr o fod yno. A gofalai Robert Jones,
tra y bu efe yn Meddgelert, ei hysbysu o
bob odfa. Diau i gynghorion a hyffordd-
iant Robert Jones fod
yn dra bendithiol
iddo; ond ymddeng-
ys mai pregeth o
eiddo Dafydd Alorris,
Twrgwyn, a dynodd
ei draed allan o'r
maglau. Testun
Dafydd Morris oedd :
" Dygwch allan y
wisg oreu, a gwisg-
wch am dano ef."
Wrth wrando aeth
cadwynau y gwehydd
ieuanc yn chwilfriw
mân. Eithrnidoedd
ei waith yn cyrchu i
wrando pregethu, ac
yn ymwasgu at y
Methodistiaid, yn gy-
meradwy gan ei
ewythr, a bu raid
iddo ymadael. Sym-
udodd yntau i Fryn-
engan, ac yma y
treuHodd weddill ei
oes.
Yn bur fuan wedi dyfod i Frynengan dechreuodd Roi)ert Dafydd bregethu. Ni thybid y pryd hwnw fod Uawer o barotoad i'r weini- dogaeth yn angen- rheidiol ; pwy bynag a feddai galon gyn- hes at yr lesu, ac a
awyddai ddweyd am dano wrth bechadur- iaid, yr oedd croesaw iddo i arfer ei ddawn. Digon tebyg fod rhywbeth yn y gwe- hydd ieuanc a barai i bobl dduwiol Bryn- engan ei gymhell at y gwaith. Mawr awyddai am gyhoeddi yr efengyl yn Meddgelert, ardal ei enedigaeth ; efe a gawsai ei gyhoeddi i bregethu yno y tro
û^a-^e^-í- <^cvj^cW
BRYNENGAX.
cyntaf, ond fel y gwelsom, oblegyd rhyw ddygwyddiad na wyddis ci natur, Robert Jones, Rhoslan, a gafodd y fraint. Ni ddaeth Robert Dafydd yn bregethwr poblogaidd. Ni fyddai cyrchu i'w wrando o bob cwr o'r wlad, fel gyda Roberts, Clynog. Ni fyddai ychwaith yn gallu trin athrawiaethau yr efengyl mewn modd medrus, gan ddatod cylymau, ac egluro dyrus bethau, fel rhai o'i frodyr. Felly, cynghorwr y cafodd ei ystyried trwy ystod ei oes. Ond yr oedd yn hynod gymeradwy, ac ni fyddai cynuUeidfa un amser yn diflasu arno. Byddai yn hynod syml wrth lefaru ; gwisgai yr oll o'i sylwadau mewn defnydd o'i wneuthuriad ei hun. Os na elHd dweyd fod gwreiddiolrwydd yn y meddyHau, byddai gwreiddiolder dirfawr yn yr ar- dduH, ac yn y cym- hariaethau a pha rai eu heglurid. Gwe- hydd oedd Robert Dafydd yn y pwlpud. Meddai y Parch. H enry H ughes, Brynlíir, yn ei fyw- graffiad : " Byddai ei draed yn symud yn ddiorphwys yn y pwlpud fel wrth yru y gwehydd. Byddai ysgydwadauei gorph yn debyg yn y naiH a'r Hall. Os byddai pob peth yn myned yn mlaen wrth ei fodd odid fawr na fyddai ei fysedd yn cyffwrdd a'i ben, ac yn crafu peth arno. Dyrysai edafedd yr ymresymiad ychydig, ac yna gwelid ei fysedd yn chwareu trwy ei wallt gwyn, i'w ddad-ddyrysu. Torai bryd arall, ac yna'byddai a'i ddwylaw yn cael y ddau ben at eu gilydd, ac yn eu cylymu yn nghyd. Wedi gwneyd hyny, byddai yn chwareu y wenol yn esmwyth a rhwydd, hyd nes y deuai dyryswch drachefn. Ac
