Prawfddarllenwyd y dudalen hon
IV.—OGOF ARTHUR.
RHODIAI gwr yn araf unwaith
Heibio'r llannerch yng Nghaer Ludd
Lle bu lys yr hen Frythoniaid—
Gwych oedd hwnnw yn ei ddydd.
Estron oedd y gwr a chrwydrad,
Tlawd a thruan ar ei hynt,
Ac ni wyddai 'i fod yn rhodio
Lle bu gastell Arthur gynt.
Llaes ei wallt a llym ei lygad,
Byrr ei gam, a'i gefn yn grwm,
Ar ei ffon las onnen gnapiog
Pwyso'r oedd y gwr yn drwm.
Ag efe yn mynd yn araf,
Araf heibio'r lle bu'r llys,
Daeth rhyw henwr i'w gyfarfod,
Safodd, cododd arno'i fys.
Yntau'n dal i fyned rhacddo,
"Aros," eb yr henwr llwyd,
"Ni bydd ofer iti wrando,
Aros, onid Cymro wyd?"
