Tudalen:Ymadawiad Arthur a Chaniadau Eraill.djvu/123

"Gwr oedd Cadfan a'i air ar genhedloedd,
A choron yr ynys oedd ar ei ben;
Heddyw, gwae fi! nid brenin y Cymry
Yw unig frenin yr ynys wen!"

"Pwy a ddywed," medd yntau Gadwallon,
"Nad unben yr ynys hon ydwyf fi?"
"Y mae," medd y milwr, "goron arall,
A phennaeth yr Eingl sy'n ei gwisgo hi!"

Hir edrychodd y ddau ar eu gilydd
A cherddodd y brenin ymaith yn fud;
Gwae yr Eingl!" eb y milwr dan wenu,
"Mae'th ysbryd di Gadfan yn fyw o hyd!"

O fur y gogledd hyd enau Hafren,
O for Iwerydd hyd oror y wlad,
Galwodd Cadwallon ei wyr yn lluoedd
I drengi neu gadw hen goron ei dad.

Megys croes wyntoedd y gaea'n hyrddio
Nes torchi gwanegau yr eigion blin,
Rhuthrodd lluoedd Cadwallon ac Edwin
I wyneb eu gilydd ar faes y drin.

A chwerw a chyndyn fu'r brwydro hwnnw,
A hwythau'r brenhinoedd ym mlaen y gad,
Wyneb yn wyneb megys gelynion,-
Y ddau a fu gynt yn gyfeillion mad.