Prawfddarllenwyd y dudalen hon
XI.—Y CHWARELWR.
(SEILEDIG AR DDIGWYDDIAD GWIRIONEDDOL, A CHYFLWYNEDIG I CHWARELWYR ARFON).
GWEITHIO y maent yn y chwarel,
Dau fu gyfeillion erioed,—
Ar rimyn cul yn nannedd y graig,
Dim ond rhyw le i roi troed.
Danynt ymegyr y dyfnder,
A'r graig yn serth ac yn llefn,
A chlogwyn yn taflu dros ei droed,
Rhyngddynt a'r brig drachefn.
Crogi mae'r rhaff dros y dibyn—
Hyd-ddi y daethant i lawr,
Ac hyd-ddi, pan gano corn yr hwyr,
Y dringant y clogwyn mawr.
Tyllant dan sawdl y clogwyn.
I'w chwalu oddiar y ffordd,
A'r garreg ateb yn gwatwar swn
Cyson yr ebill a'r ordd.
Cwyd tarth o gilfachau'r mynydd,
Mae'r cysgod yn ddu ar y ddol;
Gŵyro mae'r haul i'r gorllewin pell—
Pwy wêl ei ddyfod yn ol?
