Yn olaf: Y mae yn medru dadblygu ynddo holl rinweddau cymeriad bendigedig a'i gwna yn debyg i'r Gwr y mae yn credu ynddo. Y mae yn bachu ei galon wrth ei Geidwad, yn troi i dynu iddo, i ddringo i fyny ato, nes bod yn berffaith debyg iddo yn y man. O! y mae yn dotio ar ei Geidwad! Mae yn gwledda ar ei hawddgarwch, a thrwy edrych gydag ymhyfrydiad ar ogoniant yr Arglwydd, y mae yn cael ei gyfnewid i'r unrhyw ddelw, o ogoniant i ogoniant, megys gan ysbryd yr Arglwydd. Ac wrth edrych i fyny at ei Geidwad y mae yn dywedyd:
"Pob gras sydd yn yr eglwys fawr,
Fry yn y nef neu ar y llawr,
Caf feddu 'r oll, eu meddu 'n un,
Wrth feddu d' anian di dy hun.
"Mi lyna 'n dawel wrth dy draed,
Mi ganaf am rinweddau 'th waed,
Mi garia 'r groes, mi nofia'r don,
Ond cael dy anian dan fy mron."
Y mae yn ymddyrchafu at uchder y Person gogoneddus y mae yn credu ynddo, y mae yn myn'd yn fwy tebyg iddo, ac fe ddaw yn ddigon tebyg iddo yn y man i gael myn'd ato i fyw i dragwyddoldeb. Plant di—ofal ydyw plant ffydd: trefn Duw ydyw trefn ffydd. Mae mwy o philosophi ynddi nag sydd mewn llawer o bethau, nag sydd yn llyfrau philosophi ein byd ni. Coeliwch Dduw, gyfeillion; mentrwch ar air Duw, a mentrwch ar Berson Mab Duw. Fe'ch cwyd chwi i fyny o ran eich personau a'ch cymeriadau ato yn y man i fyw gydag Ef.
[Pavilion, Caernarfon, am ddeg, Awst 25, 1887.
