DR. SAUNDERS.
Gan y Parch. E. REES (DYFED), Caerdydd.
Siomedig fyd!
Mae cysgod angau drosto i gyd,
A ffordd y bedd yn wlyb o hyd;
Ar brudd weddillion SAUNDERS fawr,
Daeth cawod arall, drom i lawr,
A chalon gwlad sydd ynddi'n fud.
O'r glyn islaw,
Y tremiwn dros y bryniau draw,
Drwy niwl y bedd i'r byd a ddaw;
A chariad sydd yn chwilio'n syn
Am ryd ysbrydion yn y glyn,
A blodau adgof yn ei law.
Ond nid oes rhyd
I groesi afon ola 'r byd,
Mae hyd ei glanau 'n llawn i gyd;
Dychwela serch yn glwyfus wan,
Gan ado 'i flodau ar y lan,
A'i galon yn y glyn o hyd.
Yr anwyl was,
O'i foreu gwyn a brofodd flas
Digonedd Duw ar lwybr gras;
Wrth gychwyn ar yr anial dir,
Dilynodd golofn dân y gwir,
Heb gwmwl yn ei wybren las.
Fel angel nef,
Ar lwyfan Duw y cafwyd ef,
Yn deffro gwlad â'i hyfryd lef;
Ac enaid, fynai roddi llam
Yn grin i wyneb bythol fflam,
Ataliai a'i ddeheulaw gref.
