Prawfddarllenwyd y dudalen hon
I WEL'D Y BEDD.
'ROEDD Mair yn dod i wel'd y bedd,
Ar fore wawr;
A nodau trallod yn ei gwedd—
Bruddglwyfus awr;
I wel'd y bedd drwy oesau'r byd,
Anwyliaid sydd yn dod o hyd,
Yn dyrfa fawr.
Mae'r weddw'n dod i weled bedd
Ei phriod mwyn;
Yn cerdded llwybrau tawel hedd,
Yn brudd ei chwyn;
Mae'r byd yn oer, dywedai hi,
Nid oes a ystyr wrth fy nghri,
I gyd-ymddwyn.
Mae'r bardd yn dod i weled bedd
Ei anwyl un;
O dwrf y byd i gartref hedd,
Yr olaf hun;
Mae serch yn mynnu gwel'd y fan
Lle gorwedd ei daearol ran,
Yn wael ei llun.
Ha! garedigion!—teulu'r bedd!
'Rym ninnau'n dod;
Ni phery'n hir ddaearol hedd,
O dan y rhod;
"Nos da" y glyn roes ini glwy
Eich "Bore Da" ddisgwyliwn mwy—
Mae hwnnw'n dod.
