Y "MANNA" A "HEN YD Y WLAD."
[A'r manna a beidiodd drannoeth ar ol iddynt fwyta o hen yd y wlad.]
Fe beidia manna'r llawr
Ryw "drannoeth" gwyn sy'n dod;
Pan dyr y nefol wawr,
A newid trefn y rhod;
Mil henffych iddo "drannoeth" gwyn,
Medd teulu'r llawr a phlant y glyn.
Fe dderfydd cwmni'r saint
Yr ochor hyn i'r bedd,
Er cymaint fu eu braint,
Rol dod i'r nefol wledd;
"Hen ŷd y wlad"—ffrwyth Canaan dir,
Fydd ar y "byrddau" cyn bo hir.
Angenrhaid teithiwr yw
Y manna ar y llawr;
I bererinion Duw
Mor werthfawr yw yn awr;
Ni fedrem ddringo "rhiwiau'r" daith,
Pe heb ei gymorth lawer gwaith.
Chwenychwn "ŷd" y nef,
Yn fynych ar y llawr;
Ond Duw nis dyry ef—
Mae'r manna'n well yn awr;
Mae'n rhaid i'r teulu gartref gwrdd,
Cyn rhoi'r danteithion ar y bwrdd.
