A thra'n cael bwyd, adroddodd Harri wrthi hanes ei anturiaeth, hithau'n holi'n fanwl pan nad oedd yn iawn-ddeall ryw bwynt yn ei stori. Felly, heb dderbyn y gosb ddisgwyliai gan y Capten na'i fam, y terfynodd yr anturiaeth hon o eiddo Harri—anturiaeth fu'n drobwynt pwysig yn ei fywyd fel y cawn weld.
V. STORI'R CAPTEN
PARHAU a dyfnhau ddarfu'r cyfeillgarwch ddechreuasai mewn dull mor ryfedd cydrhwng Capten Morris a Harri. Treuliodd y bachgen lawer hwyrnos ha' yn y cwch gyda'r hen Gapten, a dysgodd cyn hir i drin y cwch a dal pysgod gystal a'r hen Gapten ei hun. Yr oedd yn gymaint ffrindiau ag erioed a Dafydd Glandon, ac yn ei gwmni bob dydd yn mynd a dod i'r ysgol, ac weithiau goddefai'r hen Gapten i'r ddau fachgen ddod allan gydag ef yn y "Wennol," er mai Harri oedd y ffefryn. Teimlai ei fam yn fwy diofal yn ei gylch yng nglan y traeth erbyn hyn, gan mai gyda Chapten Morris yr oedd. Ond pe gwybuasai'r cyfan, diau na buasai mor ddibryder, oblegid nid gyda'r Capten ysywaeth y byddai bob amser yno. Ymdrochi y byddai Harri a'r bechgyn eraill bob cyfle gaent ym misoedd yr haf, ac yr oedd Harri erbyn hyn (pan yn dair ar ddeg oed) yn nofiwr diguro. Pwy bynnag arall fyddai am fynd i'r dŵr, byddai Harri am fynd, ac efe bob amser âi bellaf i'r dwfn. Yn wir, wedi iddo ddysgu nofio'n iawn, nid oedd fawr o bleser iddo os na byddai mewn dŵr oedd dros ei ben. Ac yn sicr, yn Ô1 bam y bechgyn, nofiwr da ydoedd. Gallai blymio oddiar graig neu o gwch i bwll, a nofio ar ei fron neu ar ei gefn, neu wysg ei ochr, a gallai orffwys ar y dŵr, yn yr hyn yr oedd ar y blaen i bawb o'r bechgyn. Bu yn dda iddo lawer gwaith wedyn ei fod wedi dysgu nofio.
Ond heblaw y byddai'n mynd allan i bysgota gyda'r hen Gapten, byddai'n fynych yn mynd ato i'r tŷ, i'w
