Ac ar hynny, newidiwyd testun yr ymddiddan, ac aed yn Ô1 at y papur a dirgelwch y trysor cuddiedig. Pan ddaeth Mrs. Morris i mewn i ddweud bod tê'n barod, pwysodd yr hen Gapten ar Harri i aros yno i dê yn lle mynd adre drwy'r glaw; ac ar ôl tê, cafwyd gwers ar yr offerynnau morwrol ac enwau'r gwahanol hwyliau. Tuag wyth o'r gloch cododd Harri i fynd adre, a daeth y Capten i'w hebrwng i'r drws. Erbyn agor y drws, cawsant fod y glaw wedi peidio, a'r ystorm fawr drosodd, a'r cymylau duon fuasai ers deuddydd yn crogi uwchben, ac yn tywallt eu cynnwys ar y fro, wedi cilio, a'r lloer wen gron yn edrych i lawr fel pe i weld faint y difrod a wnaethai'r glawogydd.
"Tyrd i lawr i'r traeth, Harri, am dro, i ni gael gweld sut mae pethau'n edrych yno," ebe'r Capten, gan estyn ei het oddiar yr hoel y tu ôl i'r drws.
Bodlon oedd Harri i fynd, ac i ffwrdd a hwy. Yr oedd yr olygfa ar y traeth yn werth cerdded milltiroedd i'w gweld—y dyfroedd yn llanw'r traeth o gwr i gwr, ac yn trochioni'n gynhyrfus. Yr oedd y llanw'n uwch nag y gwelsai Harri ef erioed. Er bod y Capten a pherchenogion y cychod eraill yn ôl eu harfer wedi tynnu'r cychod ymhell i'r tir, ac wedi eu troi a'u hwynebau i waered i auafu, yr oedd y dyfroedd y noson honno wedi cyrraedd bron hyd atynt.
"Mae hi'n ddrwg yn y Morfa heno, yn siwr i ti," ebe'r hen Gapten. " Mae hi ar ben ar y teulu os ydyn' nhw yno, a synnwn i bin na chwelir yr hen dŷ gan bwysau'r dŵr pan dry'r llanw i lawr. Tyrd i ben y graig i weld sut olwg sydd ar bethau'r ochr draw 'cw."
Nid oedd y Morfa i'w weld o'r gilfach lle y cedwid y cychod, ond ped aent i ben y graig oedd yn terfynu'r bau ar yr ochr uchaf, gellid gweld yr hen dŷ a'r glasdraeth yng ngoleuni'r lloer. Gellid mynd ar draws cae hyd i ben y graig, ac yno yr aeth y ddau. Ac oddiyno yng ngoleuni llachar y lloer, gwelent yr hen dŷ'n sefyll ynghanol môr tonnog, a'r glasdraeth eang oll dan ddẁr am bellter mawr.
"Weli di olau acẃ, Harri?" gofynnodd y Capten.
