a'i galon yn curo'n bryderus. Daeth y ddau i gyfarfod ei gilydd wrth ddrws y caban heb weld neb. Yr oedd y drws yn agored, a gwelent oleuni gwan yn ystafell y mate, a chlywent sŵn rhywun yn symud islaw iddynt yn awr ac eilwaith.
"William Jones sydd yna," sibrydai Dafydd. Ond ysgydwai Harri ei ben, ac amneidiai ar Dafydd i fod yn berffaith ddistaw. Cyn hir, clywent sŵn traed yn dynesu at y grisiau i ddod o'r caban, a dododd Harri Dafydd i sefyll ar un tu i ben y grisiau, gan sefyll y tu arall ei hun.
"Saf di'r ochr yna," meddai yn ei glust, "a bydd yn barod efo'r pastwn 'na os na fedra i 'i ddychryn o hefo hwn."
"Paid a'i saethu o, Harri," ebe Dafydd, a chydag iddo ddweud y gair, daeth pen y dyn i'r golwg, a chyn gynted a'r fellten, daliodd Harri'r llaw-ddryll yn ei wyneb.
"Back," ebe Harri'n awdurdodol, ac ufuddhaodd y dyn a'i freichiau i fyny, Harri'n ei ddilyn i lawr o ris i ris, a Dafydd wrth ei gwt yntau.
"Goleu'r lamp, Dafydd," ebe Harri, wedi iddynt gyrraedd gwaelod y grisiau (gan mai goleuni gwannaidd roddid gan y gannwyll oedd yn olau ar y bwrdd), " i ni gael chwilio am raff i'w rwymo fo nes daw'r Capten yma."
"Peidiwch a fy rhwymo, wir, hogia bach," meddai'r dyn mewn Cymraeg glân, gloyw, nes syfrdanu'r bechgyn, a bod agos i Dafydd ollwng gwydr y lamp o'i law.
"Ai Cymro ydach chi?" oedd cwestiwn Harri, pan ddaeth ato'i hun, er mai prin yr oedd angen gofyn y fath gwestiwn yn wyneb yr hyn lefarasai'r dyn eisoes. " Beth ydi'ch busnes chi yng nghaban y 'Blodwen'?"
"Tyn di'r dryll i lawr, machgen i," meddai'r dyn, "'rwyt ti'n fy nychryn i; ac mi ddweda i wrthoch chi beth oedd ama i eisio 'ma."
Hanner ufuddhaodd Harri i'w ddymuniad trwy ollwng ei fraich i lawr, ond cadwai ei fys ar y trigger, ac yr oedd Dafydd ac yntau'n gwylio'n fanwl bob
