Pesychodd Twm Dafis i glirio'i wddf, ac aeth ymlaen.
"Wyt ti'n cofio yn Hamburg pan ddois i i'r 'Blodwen' i chwilio am rywbeth oeddwn i 'n feddwl oedd gin William Jones?" gofynnodd.
"Ydw," ebe Harri.
"'Doeddwn i fawr feddwl yr adeg honno mai gin ti yr oedd y peth oeddwn i 'n chwilio amdano, ond mi wn hynny 'rwan."
"Ewch ymlaen," ebe Harri, gan ffugio llawer mwy o ddifaterwch nag a deimlai.
"Does dim ymlaen ohoni hi. Y cwbl sy gin i i'w ddeud ydi fod arnom eisio'r papur hwnnw gin ti," ebe Twm Dafis mewn tôn a chyda threm fygythiol.
"A'r cwbl sy gin inna i'w ateb ydi na fedra i mo'u rhoi nhw i chi," ebe Harri'n ddewr.
Trodd Twm Dafis ei lygaid yn awgrymiadol ar William Jones, ac yna cymrodd hwnnw'r mater i fyny mewn ffordd mwy cyfeillgar.
"Gwrando ar reswm, Harri bach," meddai. " Caru dy les di 'rydan ni. Wn i ddim wyddost ti beth ydi'r papur 'ma, a faint ydi 'i werth o?
"Wn i ddim am ba bapur yr ydach chi'n sôn, William Jones," ebe Harri.
"O! gwyddost o'r gore mai'r papur gefaist ti gan hen Gapten y 'Lark' sy gyno ni mewn golwg," meddai Willlam Jones.
"Mae'n wir y cefais i bapur ar ôl Capten Morris, ond wn i ddim beth sydd a wneloch chi â hwnnw," ebe Harri, gan ddal atynt yn ddewr.
"Rwyt ti'n ffol iawn bod mor gyndyn, gan y gallwn ni dy wneud yn ŵr bonheddig, ond i ti eu rhoi nhw i ni."
"Sut felly?" gofynnodd Harri, gan broffesu anwybodaeth.
"Wel, sôn mae'r papur am arian sy wedi eu cuddio yn un o Ynysoedd Môr y De. 'Rydan ni'n mynd yn agos i'r lle ar y daith i Awstralia, ond wyddom ni ddim ymhle ar yr ynys y mae'r cuddfan heb weld y papur. Mi ŵyr Tom Davies pa ynys ydi hi, ac ond i ti ddangos y papur, 'rydan ni'n fodlon i dy gymryd di yn bartner yn y busnes."
