CNEUEN.
Y GNEUEN gain, o haen a gwedd—yr haf,
Yw aur rodd ei ddiwedd;
Rhydd flas y bereiddiaf wledd
I ddyn â chanddo ddannedd.
FFARWEL HAF.
LLESTEIRIWYD llais aderyn,—mae henaint
Am Anian yn rhwymyn;
Do, llwydodd fel dilledyn—
Fe beidiodd haf â bod, ddyn.
BRONFRAITH.
UN bore canai bronfraith ar frigyn coeden gerllaw fy nhŷ. Yn y newyddiadur a dderbyniwn, yr oedd paragraff yn sôn am Mr. Lloyd George yn anfon anrheg o'i ardd i ryw Syr Watson—felly bardd Seisnig.
"A dyma chdi," meddai Harriet fy mhriod, "wedi canu cymaint iddo, ac yn ei hanner addoli; paham na fuasai yn anfon sachaid o datws i ti, sydd yn pesychu yn y fan hyn?" "Wel," meddwn innau—
Sachaid i mi'n pesychu—pe rhoddai,
Pereiddiach na hynny
Yw blas tân, a sŵn canu
Llais perffaith y fronfraith fry".
Y GWAWL.
RHYDD ei wên ar y ddunos—cyn i wrid
Cain yr haul ymddangos;
Hudol wawl, caiff anian dlos
Weld ei gefn ar lwyd gyfnos.
