Prawfddarllenwyd y dudalen hon
XXIII. YR IBERIAD.
Ha wŷr fy mrodyr! Fel 'roedd hedd
Y ddaear hawddgar ar fy ngwedd
Pan glywn y durtur gylch fy nghell
Yng nghysgod coed y Berwyn pell.
'Roedd yno lonydd, Duw a ŵyr,
'A goleu'r dydd fel goleu'r hwyr;
A chodai'r mynydd wrth fy nôr
Ymhell o'r byd, ymhell o'r môr.
'Roedd yno gordial at bob clwy
Mewn unigeddau fwy na mwy,
Lle rhoddai'r nef i fachgen lleddf
Ddifyrru 'i ddydd yn ol ei reddf,
Ac nid oedd yno ddim rhyw boen,
Ond tristwch mwyn fel hanner hoen,
Pan wylai f' ienctyd moethus, clyd,
Y dagrau difyr cyn eu pryd.
