Ac megis ym mis y mêl
Y tywallt, pan fo tawel
Dduwch y bedd uwch y byd,
Ambell i gawod embyd,
Mi welais ein serch yng ngwin chwerthiniad,
A'c eilehwyl, hagen, yn golehi'i lygad.
Mwynach cur mynych cariad na phedfai
Heb lanw a thrai, ac heb li na throad.
Wele wedd y drydedd drem;
Can hwyr y cyniweiriem
Parth â'n hoed. Rhwng perthi nef
Y crwydrem, ac i'r hydref.
A phan yng nghymod yr haf a'r blodau
Yr aethom i'w ffrwyth mwy hoff yr âi hithau,
Cyd nad oedd cadwyn dyddiau namyn llawn
O nef, yn mhrynhawn fy morwyn winau.
Bwy wyr hŷd ei baradwys?
Yn llariaidd wawl y lloer ddwys
Mi a ddeuthum, ddiwethaf,
Parth â'r oed. 'Roedd perthi'r haf
Heb ddeilen ar frig. Y goedwig ydoedd,
Gefn nos Rhagfyr, yn fyr o'i niferoedd;
Ac yntau'r gwynt oriog oedd yn fynych
Yn chwythu llewych i'w thywyll-leoedd.
Tudalen:Yr Haf a Cherddi Eraill.djvu/60
Gwedd
Prawfddarllenwyd y dudalen hon