RHYS.—Yr wyf yn ei deall hi'n awr. Nid yr un hanes ddywed yr afonig wrth y ddau fardd.
MR. G.—Nage, siwr, Rhys. Eto, y mae'r ddau fardd a'r ddau hanes yn ein helpu i garu'r nant fach yn fwy nag erioed o'r blaen. Cofiwch, blant, fod y nant yn dysgu gwersi pwysig i ni i gyd. Beth sy'n troi yr olwyn ddŵr acw?
ARTHUR.—Y nant, syr. Hefyd, dyfrhâ gaeau y pant.
MR. GWILYM.—Wel, dyna ddau waith pwysig iawn. Dyfrhau y caeau fel y tyfo'r borfa a'r gwenith, a throi y felin ddŵr i wneud blawd. Helpa i fwydo dyn, ac anifail y maes.
OLWEN.—Nid yw'r afon yn aros i chwareu. Y mae'n dal i fynd o hyd.
ALUN.—Gweithia dan ganu, syr.
RHYS.—Una â nentydd ereill i wneud un afon gref. Fe ddylem ninnau fod fel y nentydd bychain, yn gyfeillion mawr i'n gilydd. "Mewn undeb y mae nerth."
MR. G.—Rhagorol. Bydded i ni gofio gwersi Nant y Mynydd, a byddwn o les i'n gilydd yn yr Ysgol Gymraeg, ac i ereill tu allan i'r ysgol.
Awn yn ol yn awr. Disgwyliaf i chwi ysgrifennu ychydig o hanes y daith hon cyn diwedd yr wythnos; a charwn i chwi oll ddysgu y ddwy gân y soniwyd am danynt, sef yw y rhai hynny, cân Ceiriog a chân Eifion Wyn.
