GWYLIAU'R HAF.
HWRE! Y mae'r Ysgol Gymraeg yn torri heddyw am fis. Y mae gwyliau'r haf wedi dod. I ba le yr a'r plant i dreulio'r amser dedwydd y disgwyliwyd am dano cyhyd? Dyna oedd pwnc y wers lafar ryw fore hyfryd yn yr hâf diweddaf, a pha bwnc mor hapus, a'r gwyliau mor agos? Meddai Alun,―
"Yr wyf fi am fynd i lan y môr. Caf ymdrochi a dysgu nofio; mynd am fordaith mewn llong hwyliau neu long ager, a dysgu rhwyfo yn un o'r badau a welir ar y traeth yn Abermôr."
OLWEN.—Af finnau i'r wlad i gasglu blodau tlysion yn y caeau, i weld yr ŵyn yn chwareu, ac i glywed yr adar yn canu yn y coed sydd o amgylch tŷ fy nain.
MORWEN.—Hoffaf finnau hefyd y wlad. Y mae fy modryb yn byw mewn ffermdy yn agos i Aberystwyth a phan af yno yr wythnos nesaf, gwelaf y forwyn yn godro'r gwartheg, a'r gwas yn corddi. Ar ol i'r gwas orffen corddi, bydd y forwyn yn casglu y menyn oddiar wyneb y llaeth, ac yn ei wneud yn bwysi, gan roddi llun buwch ar bob pwys, i bawb yn y farchnad wybod mai menyn o ffermdy modryb fydd hwnnw.
IORWERTH.—Ond ceir mwy o hwyl ar lan y môr. Nid hwyl llong wyf yn feddwl. Ceir mwyniant wrth
