Y Drws Agored/Afon Alwen

← Yn nwylo'u gilydd

Y Drws Agored gan Robert Hughes Jones

Mair a Martha →

AFON ALWEN.

Y FI bia Afon Alwen.
'Does undyn all wadu fy hawl yn un man.
Nid y fi bia'r dolydd oddeutu ei glân;
Ond y fi bia Afon Alwen.

Mae'r estron yn bygwth yspeilio ei lli;
Ond nis gall wneud hynny heb ofyn i mi,
Ran y fi bia Afon Alwen.

Breswylwyr y ddinas, distawer eich stŵr,
Rwy'n gwrando o hirbell ar furmur y dŵr
Yn llifo yn Afon Alwen.

Hi dardda (fel minnau) o galon y wlad,
Mae'n llifo gan roddi, a rhoddi yn rhad;
Mae'n rhoddi tan ganu, mae'n rhoddi'n mhob man—
Y "Pentre," a'r "Hendre," a'r "Fodwen," a'r "Llan";
Un hael ydyw Afon Alwen.

Mi wn am ei lled, ac am ddyfnder pob llyn:
Mi'i croesais yn droednoeth, do, ganwaith cyn hyn;
Dolenna mewn mannau, ond dychwel yn ol;
Mae'n rhwym o'm cyfarfod wrth waelod y ddol;
Un fwyn ydyw Afon Alwen.

"Mae'n rhoddi tan ganu, mae'n rhoddi'n mhob man—
Y Pentre,' a'r 'Hendre,' a'r Fodwen,' a'r 'Llan';
Un hael ydyw Afon Alwen."

Mi'i gwelaf yn llifo at ysgol y llan;
Dychlama fy nghalon wrth son am y fan.
'Rwy'n cofio pob trofa, pob carreg o'r bron,
A dyna pam Îlefaf o ddyfnder fy mron—
Y fi bia Afon Alwen.

Tu isaf i'r ysgol prysura i ffwrdd,
'Ddaw hi, mwy na mebyd, byth mwyach i'm cwrdd;
Mynd adre mae'r Alwen; mae'n graddol nesau.
Mynd adre 'rwyf finnau. Mynd adre ein dau—
Y fi a'r Afon Alwen.