Y Drws Agored/John a'i fam

Y Drws Agored

gan Robert Hughes Jones

JOHN A'I FAM.
(Adroddiad).

MAE'm calon bron a rhwygo'n ddwy
(Ond peidiwch gofyn pam);
'Rwy'n ceisio gwenu dan fy nghlwy
Wrth ddioddef pennyd mam;
Ond Duw a ŵyr fod beiau John
Yn pwyo hoelion dan fy mron.

Mae'n rhodio ar y dibyn serth;
Ei weld bâr friw i'm bron;
Pe medrwn gwympo yn ei le,
Mi wnawn y funud hon;
O Dduw, rho'th fraich yn ganllaw'n awr
I gadw John rhag syrthio i lawr.

Mae'i weld yn rhuthro yn ei flaen
Mor nwydwyllt ar ei hynt
Yn dwyn adgofion chwerw im'
Am freuddwyd gefais gynt;
Ces freuddwyd blin tra'm baban llon
Yn huno'n dawel wrth fy mron.

Breuddwydiais weld fy mhlentyn hoff
Mewn rhyw enbydrwydd erch;
A minnau'n methu, methu'n glir
Ag arbed mab fy serch.
Disgynnodd dros y clogwyn draw;
Deffroais innau yn fy mraw.

Deffroais gan fy mloedd fy hun,
A'm gruddiau'n llaith gan chwys;
Ac yna i fy mhlentyn tlws
Rhois gusan yn fy mrys;
A chenais gân o glod i Dduw
Wrth weled John yn blentyn byw.

Ond nid breuddwydio 'rwyf yn awr,
Dioddefwn hynny'n llon;
O na, y ffeithiau mwya' i mi
Yw'r dibyn du a John.
O, na chawn ddeffro'n awr, fy Nuw,
A gweled John yn "blentyn byw."

Nodiadau