Neidio i'r cynnwys

Yr Awen Barod/Haid o Adar To

Oddi ar Wicidestun
Barrug Yr Awen Barod

gan William Thomas Edwards (Gwilym Deudraeth)


golygwyd gan John William Jones
Croesi'r Afon


HAID O ADAR TO YDYNT.

MWYNHA'I wledd ar domen lwyd—yn y pant
Dan y penty briglwyd;
Rhyw wich fer o barch i'w fwyd
Ydyw alaw y dulwyd.

Diniwed iawn ydyw o—ar y llawr
Oer a llwm yn pigo;
Ellyll yw'r hwn a allo
Wneud dim i'r Aderyn To.

'Rwy'n falch fod fy nhirion fur,—lwytyn del,
Iti'n dŵr a chysur;
Angel bach Efengyl bur,
Dyna wyt ym myd natur.

Mae'n gwylio'n bondo'n ddi-baid—boed oer hin
Boed yr haul yn danbaid;
I'n hymyl am ei damaid
Buan yw ei hwb a'i naid.

Un o bergainc lu'r bargod—yw'n trydar
Ac yn troedio isod;
Mae'r Street Arab yn 'nabod
Y llwytyn bach gwyllta'n bod.

Un ai'n hedeg neu'n neidio—mae o hyd,
Gymydog di—hidio;
Ni thâl ef am lwyth o lo
Na rhent o dan yr unto.


At dy weddill di iddo—naid yn hy,
Nid yw'n hawdd ei daro;
Hanfod ei wan fywyd o
Yw'r buander i'r bondo.

Ffy'r adar yn gyffredin—rhag ei ofn
Ar ei gu gynefin;
Y mwya' pert ymhob hin,
A chariad bach y werin.

I'r un hwn o dirion haid—nawdd y to,
Beunydd tafl dy afraid;
Buan yw ei hwb a'i naid,
Myn o domen ei damaid.


Nodiadau

[golygu]