Prawfddarllenwyd y dudalen hon
"O, eitha' da, fantam bach, yr wyt yn eitha' reit. Charwn i ddim iddo fe wpod o bawb. Ma' genny 'ormod o barch iddo. Ond bachan! ta' faint o barch sy gen' i i mishtir, ma' genn' i gariad at y deryn yma. Ac o ran hynny 'weti di ddim ar dri chynnyg pam y gofynna's iti dd'od genny' i'r mynydd heddi'.”
"Does genny' r'un amcan.
"Wel, dyma fe i ti—fel bod rhywun arall, a hwnnw'n un ffyddlon, i estyn tama'd o fwyd i'r 'deryn pe bâi rhwpath yn dicw'dd i fi,—anhap, pwl o ddolur, neu wn i beth."
O, wel, 'chelai'r deryn ddim starfo, fe ofalwn i am hynny, ta' beth ddigwyddai i chi," ebe Dai yn wresog.
Dyna ddicon i fi—estyn dy law, Dai bach, 'wy'n dy gretu ar dy air. Gad inni fynd lawr 'nawr, mae'n mron pryd bwyd."
