Tudalen:Y bibl cyssegr-lan.djvu/69

Oddi ar Wicidestun
Jump to navigation Jump to search
Ni brawfddarllenwyd y dudalen hon eto


50:24 A dywedodd Joseff wrth ei frodyr, Myfi sydd yn marw: a Duw gan ymweled a ymwêl â chwi, ac a’ch dwg chwi i fyny o’r wlad hon, i’r wlad a dyngodd efe i Abraham, i Isaac, ac i Jacob.

50:25 A thyngodd Joseff feibion Israel, gan ddywedyd, Duw gan eich gofwyo a’ch gofwya chwi, dygwch chwithau fy esgyrn i fyny oddi yma.

50:26 A Joseff a fu farw yn fab deng mlwydd a chant: a hwy a’i peraroglasant ef, ac efe a osodwyd mewn arch yn yr Aifft.




AIL LYR MOSES, YR HWN A ELWIR

EXODUS.

PENNOD I.

PENNOD 1 1:1 Dyma yn awr enwau meibion Israel, y rhai a ddaethant i'r Aifft: gyda Jacob y ddaethant, bob un a'i deulu.

1:2 Reuben, Simeon, Lefi, a Jwda,

1:3 Issachar, Sabulon, a Benjamin,

1:4 Dan, a Nafftali, Gad, ac Aser.

1:5 A’r holl eneidiau a ddaethant allan o gorff Jacob oedd ddeng enaid a thrigain: a Joseff oedd yn yr Aifft.

1:6 A Joseff a fu farw, a'i holl frodyr, a'r holl genhedlaeth honno.

1:7 A phlant Israel a hiliasant ac a gynyddasant, amlhasant hefyd, a chryfhasant yn ddirfawr odiaeth, a'r wlad a lanwyd ohonynt.

1:8 Yna y cyfododd brenin newydd yn yr Aifft, yr hwn nid adnabuasai mo Joseff.

1:9 Ac efe a ddywedodd wrth ei bobl, Wele bobl plant Israel yn amlach, ac yn gryfach, na nyni.

1:10 Deuwch, gwnawn yn gall â hwynt, rhag amlhau ohonynt, a bod, pan ddigwyddo rhyfel, ymgysylltu ohonynt â’n caseion, a rhyfela i'n herbyn, a myned i fyny o'r wlad.

1:11 Am hynny y gosodasant arnynt feistriaid gwaith, i'w gorthrymu a'u beichiau; a hwy a adeiladasant i Pharo ddinasoedd trysorau, sef Pithom a Raamses.

1:12 Ond fel y gorthryment hwynt, felly yr amlhaent, ac y cynyddent: a drwg oedd ganddynt oherwydd plant Israel.

1:13 A'r Eifftiaid a wnaeth i blant Israel wasanaethu yn galed.

1:14 A gwnaethant eu heinioes hwynt yn chwerw trwy'r gwasanaeth caled, mewn clai, ac mewn priddfaen, ac ym mhob gwasanaeth yn y maes; a'u holl wasanaeth y gwnaent iddynt wasanaethu ynddo oedd galed.

1:15 A brenin yr Aifft a lefarodd wrth fydwragedd yr Hebreesau; o ba rai enw un oedd Sipra, ac enw yr ail Pua:

1:16 Ac efe a ddywedodd. Pan fyddoch fydwragedd i'r Hebreesau, a gweled ohonoch hwynt yn esgor; os mab fydd, lleddwch ef; ond os merch, bydded fyw.

1:17 Er hynny y bydwragedd a ofnasant DDUW, ac ni wnaethant yn ôl yr hyn a ddywedasai brenin yr Aifft wrthynt, eithr cadwasant y bechgyn yn fyw.

1:18 Am hynny brenin yr Aifft a alwodd am y bydwragedd, ac a ddywedodd wrthynt, Paham y gwnaethoch y peth hyn, ac y cadwasoch y bechgyn yn fyw?

1:19 A'r bydwragedd a ddywedasant wrth Pharo, Am nad yw yr Hebreesau fel yr Eifftesau; oblegid y maent hwy yn fywiog ac yn esgor cyn dyfod bydwraig atynt.

1:20 Am hynny y bu DUW dda wrth y bydwragedd: a'r bobl a amlhaodd, ac a aeth yn gryf iawn.

1:21 Ac oherwydd i'r bydwragedd ofni DUW, yntau a wnaeth dai iddynt hwythau.

1:22 A Pharo a orchmynnodd i'w holl bobi, gan ddywedyd, Pob mab a'r a enir, bwriwch ef i'r afon; ond cedwch yn fyw bob merch.


PENNOD 2