nodd bran ar gig yr aderyn. A'r hyn wnaeth Peredur oedd sefyll, a chyffelybu dued y fran, a gwynder yr eira, a chochter y gwaed, i wallt y wraig fwyaf a garai a oedd cyn ddued a'r muchudd, a'i chnawd oedd cyn wynned a'r eira, a chochter y gwaed yn yr eira i'r ddau fan coch oedd yn ei gruddiau
Ar hynny yr oedd Arthur a'i deulu yn ceisio Peredur.
"A wyddoch chwi," ebe Arthur, "pwy yw y marchog â'r bicell hir, saif yn y nant uchod?"
"Arglwydd," ebe un, "mi a af i wybod pa un yw."
Yna y daeth y gwas hyd y lle yr oedd
Peredur, a gofyn a wnaeth beth y wnai yn
synfyfyrio felly, a phwy oedd. A chan faint
meddwl Peredur ar y wraig fwyaf a garai,
ni roddodd ateb iddo. A'r hyn wnaeth
yntau oedd ymosod ar Peredur â phicell.
Yntau Peredur a drodd at y gwas, ac a'i
tarawodd dros grwper ei farch i'r llawr. Ac
ar ei ol ef y daeth pedwar gwas ar hugain
ato, y naill ar ol y llall. Ac nid atebodd yr
un mwy na'u gilydd, ond gwneyd yr un
chware â phob un,—ei daro â'r un bwriad
_(IA_mabinogionolyfrc00edwa)_(page_33_crop).jpg)
i'r llawr. Yntau Cai a ddaeth
ato ef, ac a ddywedodd yn sarrug
ac anhygar wrth Peredur. A
Pheredur a'i tarawodd â'i bicell
dan ei ddwy ên, ac a'i tailodd
ergyd oddi wrtho, nes y torrodd ei fraich a
gwaell ei ysgwydd. A marchogacth a
wnaeth drosto un waith ar hugain. Ac fel
yr oedd yn farw lewyg gan faint y dolur a
gawsai, trodd ei farch ymaith gan deithio'n
