"Gofynnwyd i mi wneyd hyn. A oes yna wedd y gallwn i gael dy faddeuant di?"
"Oes; dos i fron y mynydd acw, ac yno ti a weli lwyn, ac ym mon y llwyn y mae llech; ac yno galw ar ŵr i ymladd deirgwaith. Ti a geffi fy maddeuant."
Peredur a gerddodd rhagddo, ac a ddaeth i ymyl y llwyn, ac a archodd wr i ymladd. A chyfododd gŵr du o dan y llech, a march ysgyrniog dano, ac arfau rhydlyd mawr am dano ac am ei farch. Ac ymladd a wnaethant. Ac fel y taflaí Peredur y gŵr du i lawr, y neidiai yntau ar ei gyfrwy drachefn.
A disgyn a wnaeth Peredur, a
thynnu cleddyf. Ac ar hynny
diflannu a wnaeth y gŵr du â
march Peredur ganddo a'i farch
ei hun, fel na welodd ef ail olwg
arnynt. A cherdded a wnaeth Peredur ar
hyd y mynydd. Ac yn y rhan arall o'r
mynydd ef a welai gaer mewn dyffryn yr ai
afon drwyddo. A thua'r gaer y daeth. Ac
fel y deuai i'r gaer neuadd a welai, a drws y
neuadd yn agored. Ac i mewn y daeth. Ac
ef a welai ŵr llwyd cloff yn eistedd wrth
dalcen y neuadd, a Gwalchmai yn eistedd
ar y naill law. A'i farch a ddygsai y gŵr
du a welai wrth yr un preseb a march
Gwalchmai. A llawen a fuant wrth Peredur.
A myned i eistedd a wnaeth yr ochr arall i'r
gŵr llwyd. Ac ar hynny wele was melyn
yn plygu ar ben ei lin ger bron Peredur.
"Arglwydd," ebe y gwas, "mi a ddaethwn yn rhith y forwyn ddu i lys Arthur. A phan fwriaist y bwrdd, a phan leddaist y gŵr du o Ysbidinongyl, a phan leddaist y carw, a phan fuost yn ymladd â'r gwr o'r