
tân gwrysg iddynt. A myned i bobi a wnaeth y wraig, a dwyn y bwyd iddynt, bara haidd a chaws, aglasdwr llefrith. Ac ar hynny
wele ruthr o wynt a gwlaw fel
nad hawdd i neb fynd allan, A
chan mor anesmwyth oedd eu
taith, blino a wnaethant, a myned i gysgu.
A phan edrychwyd y gwely, nid oedd arno
ond byrwellt dystlyd, chweinllyd, a bonau
gwrysg yn aml trwyddo, a'r gwartheg wedi
bwyta y gwellt oedd uwch eu pennau ac is
eu traed. Tacnwyd hulyn lwydgoch, galed,
lom, dyllog ar y fainc, a llenllian fras,
dyllog, rwygedig ar yr hulyn, a gobennydd
lledwag a gorchudd go fudr iddo ar ben y
llenllian. Ac i gysgu yr aethant, a chwsg a
ddisgynnodd ar ddau gydymaith Rhonabwy
yn drwm.
A Rhonabwy, gan nas gallai na
chysgu na gorffwys, a feddyliodd
fod yn llai poen iddo fynd ar
groen y dyniawed melyn ar y
llawr i gysgu Ac yno y cysgodd. Ac mór fuan ac y daeth
hûn i'w lygaid, breuddwydiodd
ei fod ef a'i gydymdeithion yn
cerdded ar draws maes Argyngroeg, ac oddi yno, debygai, tua
Rhyd y Groes ar Hafren. Ac fel yr oedd
yn cerdded, clywai dwrf, a thebyg y twrf
hwnnw ni chlywsai erioed. Ac edrych a
chleddyf eurdrwm ar ei glun, a gwain o ledrwnaeth drach ei gefn, a gwelai ŵr ieuanc
pengrych melyn, a'i farf newydd eillio, ar
farch melyn, ond fod ei ddwy goes dan ei
ddeulin yn las. A gwisg o bali melyn am y
marchog wedi ei gwnio âg edafedd glas, a